Η καταραμένη αυλή

''Μην τολμήσει κανένας να μου πει για κάποιον ΄είναι αθώος΄.Αυτό,με τίποτα.Δεν έχει αθώους εδώ.Κανένας δεν βρέθηκε εδώ μέσα τυχαία.Από τη στιγμή που πέρασε το κατώφλι της Αυλής,δεν μπορεί να είναι αθώος.Κάτι θα'κανε,έστω και με το μυαλό του.Αν όχι κάτι άλλο,σίγουρα η μάνα του,όταν τον είχε στην κοιλιά της,κάτι κακό θα είχε βάλει με τον νού της.Όλοι ,βέβαια,λένε πως δεν είναι ένοχοι,αλλά εγώ για όσα χρόνια είμαι εδώ δεν έχω βρεί ούτε έναν που να τον έφεραν χωρίς λόγο,δίχως να'χει φταίξει σε κάτι.Όποιος έρχεται εδώ,είναι ένοχος,τελείωσε...,έστω και άν ακούμπησε ένοχο...Έτσι είναι!Άφησα αρκετούς,με εντολές αλλονών ή με δική μου ευθύνη.Αυτό έγινε,αλλά,όλοι τους κάτι είχαν κάνει!Αθώοι άνθρωποι δεν υπάρχουν στην Αυλή.Είν'αλήθεια πως υπάρχουν χιλιάδες ένοχοι που δεν είναι εδώ πέρα και ούτε πρόκειται να τους φέρουν ποτέ,γιατί άν τους κουβαλούσαν όλους εδώ τούτη η Αυλή θά'πρεπε ν'απλωθεί από την μία θάλασσα στην άλλη.Ξέρω καλά τους ανθρώπους,όλοι τους είναι αμαρτωλοί,μόνο που δεν τό'χει η μοίρα του καθενός να δοκιμάσει το ψωμί της Αυλής''.