Ο συνήθης αυτοκαταστροφικός, αιρετικός και ριζοσπάστης Μπάροουζ εδώ μας παρουσιάζει και μία άλλη πτυχή του εαυτού του, μία ευαίσθητη και τρυφερή πλευρά σ' ένα άκρως λυρικό, σκοτεινό και σουρεαλιστικό έργο. Μέσα από ημερολογιακές σημειώσεις, αναμνήσεις και όνειρα σχολιάζει τη σχέση ανθρώπου και ζώων και ειδικότερα της γάτας. Παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του : «Κάποιος είπε ότι οι γάτες είναι εκείνο το ζώο που απέχει περισσότερο από το ανθρώπινο μοντέλο. Εξαρτάται περισσότερο από το είδος των ανθρώπων στο οποίο αναφέρεσαι, και φυσικά από το είδος των γατών. Πότε-πότε βρίσκω τις γάτες αλλόκοτα ανθρώπινες».
Ο συνήθης αυτοκαταστροφικός, αιρετικός και ριζοσπάστης Μπάροουζ εδώ μας παρουσιάζει και μία άλλη πτυχή του εαυτού του, μία ευαίσθητη και τρυφερή πλευρά σ' ένα άκρως λυρικό, σκοτεινό και σουρεαλιστικό έργο. Μέσα από ημερολογιακές σημειώσεις, αναμνήσεις και όνειρα σχολιάζει τη σχέση ανθρώπου και ζώων και ειδικότερα της γάτας. Παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του : «Κάποιος είπε ότι οι γάτες είναι εκείνο το ζώο που απέχει περισσότερο από το ανθρώπινο μοντέλο. Εξαρτάται περισσότερο από το είδος των ανθρώπων στο οποίο αναφέρεσαι, και φυσικά από το είδος των γατών. Πότε-πότε βρίσκω τις γάτες αλλόκοτα ανθρώπινες».