Γιατί ψυχανάλυση, κύριε γιωσαφάτ;: Ο ψυχίατρος Ματθαίος Γιωσαφάτ απαντά στην Βίκυ Φλέσσα

Χαίρετε βιβλιόφιλοι! Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία σειρά συζητήσεων μεταξύ του συγγραφέα και της δημοσιογράφου Βίκυς Φλέσσα, συνολικής διάρκειας δεκαοκτώ ωρών, η οποία αποτυπώνεται με γλαφυρό τρόπο στο χαρτί. Τα στοιχεία της γραμματοσειράς της έκδοσης είναι μεγάλα και ευανάγνωστα, με το κείμενο να είναι γραμμένο στο πολυτονικό σύστημα, πράγμα που για όσους εμάς διδαχθήκαμε το πολυτονικό, το βιβλίο να διαβάζεται πιο εύκολα, πιο σύντομα και με βαθύτερη κατανόηση του νοήματός του. Σ’ αυτό το βιβλίο, λοιπόν, ανακάλυψα τον – συγχωρεμένο, δυστυχώς, πια – συγγραφέα και ψυχίατρο, Ματθαίο Γιωσαφάτ, ο οποίος συζητάει πάνω στο θέμα της ψυχανάλυσης της ανθρώπινης προσωπικότητας, τόσο σε βάθος, όσο και σε πλάτος. Δεν μένει στενά στο θέμα και μόνον: Αναδρομεί στο δικό του ατομικό και οικογενειακό παρελθόν, αναφέρεται σε περιπτώσεις κάποιων ασθενών του, θυμάται περιστατικά με σημαίνουσες μορφές της ψυχανάλυσης και ψυχοθεραπείας, με έναν απλό κι άμεσο τρόπο που είναι σαν να παρακολουθούμε κι εμείς την συζήτηση των δύο αυτών προσώπων από ένα κάθισμα στο ίδιο το δωμάτιο που γίνεται η συζήτησή τους. Αυτό που “κέρδισα” απ’ αυτό το βιβλίο είναι δύο πράγματα: Πρώτον, ότι σε ορισμένα θέματα ο καταξιωμένος επιστήμων δηλώνει ότι δεν ξέρει την απάντηση, και δεύτερον, ότι όλοι μας είναι αναπόφευκτο να έχουμε κάποιες δυσλειτουργίες. Μου δίνει κουράγιο στην συνέχιση της προσωπική μου πορείας στην ζωή λέγοντάς μου κάτι τέτοιο, όπως το αντιλαμβάνομαι. Αξίζει το βιβλίο, σαφώς, και ο καθείς μας θα ανακαλύψει και κάτι παραπάνω. Κλείνοντας, η μόνη μου απορία είναι το πως ο συγχωρεμένος άντεξε να συζητάει δεκαοκτώ ολόκληρες ώρες με την (δυσκοίλια) κυρία Φλέσσα … Είχε κάνει και χιλιάδες ώρες ψυχανάλυση, θα μου πείτε … Αυτά, λοιπόν, από εμένα. Χαιρετισμούς σ’ όλους. Ειρήνη παντού!