Το διήγημα "Φτωχός Άγιος" αναδεικνύει τον Παπαδιαμάντη ως τον λογοτέχνη που στρέφει το βλέμμα του στους φτωχούς και τους περιθωριοποιημένους, βρίσκοντας σε αυτούς την πραγματική αγιότητα. Ο βοσκός αυτός, ενώ έβοσκε τα ζώα του, γίνεται μάρτυρας μιας επικείμενης επίθεσης πειρατών, θυσιάζει τη ζωή του για να ειδοποιήσει τους κατοίκους του Κάστρου, σώζοντάς τους από τη σφαγή. Ο βοσκός μαρτυρά, και ο Παπαδιαμάντης, με τη χαρακτηριστική περιγραφή του, εστιάζει στην ανιδιοτέλεια και την αγνότητά του, καθιστώντας τον έναν "φτωχό" αλλά "άγιο" της καθημερινότητας. Κλασική καθαρεύουσα στη διήγηση, με ιδιωματισμούς στους διαλόγους.
Το διήγημα "Φτωχός Άγιος" αναδεικνύει τον Παπαδιαμάντη ως τον λογοτέχνη που στρέφει το βλέμμα του στους φτωχούς και τους περιθωριοποιημένους, βρίσκοντας σε αυτούς την πραγματική αγιότητα. Ο βοσκός αυτός, ενώ έβοσκε τα ζώα του, γίνεται μάρτυρας μιας επικείμενης επίθεσης πειρατών, θυσιάζει τη ζωή του για να ειδοποιήσει τους κατοίκους του Κάστρου, σώζοντάς τους από τη σφαγή. Ο βοσκός μαρτυρά, και ο Παπαδιαμάντης, με τη χαρακτηριστική περιγραφή του, εστιάζει στην ανιδιοτέλεια και την αγνότητά του, καθιστώντας τον έναν "φτωχό" αλλά "άγιο" της καθημερινότητας. Κλασική καθαρεύουσα στη διήγηση, με ιδιωματισμούς στους διαλόγους.
