Αυτό λοιπόν το τεύχος το ονομάσαμε «νουάρ», και ήδη από τον χαρακτηρισμό αυτόν εγείρεται ένα βασικό ερώτημα: Τι είναι νουάρ; Θέλοντας να απομακρυνθούμε από την κατεστημένη λογική των παγιωμένων ορισμών, λέμε πως το νουάρ για μας δεν είναι κάτι μονοδιάστατο. Νουάρ είναι ο Μαρής για τον οποίο γράφουμε στις επόμενες σελίδες, ένας συγγραφέας που θεμελίωσε αρχετυπικά το αστυνομικό μυθιστόρημα στα μέρη μας. Νουάρ είναι η Patricia Highsmith και ο Constantino Dillilo, που φλερτάρουν με το ψυχολογικό θρίλερ και την πολιτική δυστοπία αντίστοιχα. Νουάρ είναι το πολιτικό διήγημα με το οποίο καταπιάνεται από καιρό σε καιρό ο Κώστας Σβόλης, και ένα μικρό του δείγμα, περιδινούμενο στη βάσανο των επιλογών, βρίσκουμε σε μορφή διηγήματος εδώ. Νουάρ είναι το κινηματογραφικά στημένο σε αλλεπάλληλα κρεσέντο διήγημα της Νόρα Σβαρτς. Νουάρ είναι η καταβύθιση στα σκοτεινά σημεία της ύπαρξης όπως την ξεδιπλώνει ο Μπάμπης Κολτράνης εδώ, στη μικρή του ιστορία. Νουάρ τέλος είναι και η κοφτή ποίηση της Αργυρώς Αξιώτη και του φώτη γ. – απόκοσμη η πρώτη, γοητευτικά μοιραία η δεύτερη, για να μας θυμίζουν τις ελάχιστες φορές που η ποιητική φόρμα υπηρετεί τη νουάρ σύνθεση. Σε όλα αυτά εκφράζεται το μυστήριο, το οποίο όσο νομίζουμε ότι λείπει από την καθημερινότητά μας, τόσο εμφανίζεται με ξαφνικό και επιδραστικό τρόπο μπροστά μας. Για αυτό και ένα νουάρ ανάγνωσμα, ενώ κινείται στη μυθοπλασία, οφείλει να γίνεται στην πορεία της ανάγνωσής του απολύτως πιστευτό. Με αυτόν τον τρόπο θυμίζει την άρρηκτη σχέση που (είναι αναγκαίο να) έχει η τέχνη με την ίδια τη ζωή, έτσι όπως συνδέει το συναίσθημα και τη φαντασία σε διαρκή αλληλεπίδραση και με τρόπους μαγικούς. Για αυτό νουάρ λοιπόν!
Αυτό λοιπόν το τεύχος το ονομάσαμε «νουάρ», και ήδη από τον χαρακτηρισμό αυτόν εγείρεται ένα βασικό ερώτημα: Τι είναι νουάρ; Θέλοντας να απομακρυνθούμε από την κατεστημένη λογική των παγιωμένων ορισμών, λέμε πως το νουάρ για μας δεν είναι κάτι μονοδιάστατο. Νουάρ είναι ο Μαρής για τον οποίο γράφουμε στις επόμενες σελίδες, ένας συγγραφέας που θεμελίωσε αρχετυπικά το αστυνομικό μυθιστόρημα στα μέρη μας. Νουάρ είναι η Patricia Highsmith και ο Constantino Dillilo, που φλερτάρουν με το ψυχολογικό θρίλερ και την πολιτική δυστοπία αντίστοιχα. Νουάρ είναι το πολιτικό διήγημα με το οποίο καταπιάνεται από καιρό σε καιρό ο Κώστας Σβόλης, και ένα μικρό του δείγμα, περιδινούμενο στη βάσανο των επιλογών, βρίσκουμε σε μορφή διηγήματος εδώ. Νουάρ είναι το κινηματογραφικά στημένο σε αλλεπάλληλα κρεσέντο διήγημα της Νόρα Σβαρτς. Νουάρ είναι η καταβύθιση στα σκοτεινά σημεία της ύπαρξης όπως την ξεδιπλώνει ο Μπάμπης Κολτράνης εδώ, στη μικρή του ιστορία. Νουάρ τέλος είναι και η κοφτή ποίηση της Αργυρώς Αξιώτη και του φώτη γ. – απόκοσμη η πρώτη, γοητευτικά μοιραία η δεύτερη, για να μας θυμίζουν τις ελάχιστες φορές που η ποιητική φόρμα υπηρετεί τη νουάρ σύνθεση. Σε όλα αυτά εκφράζεται το μυστήριο, το οποίο όσο νομίζουμε ότι λείπει από την καθημερινότητά μας, τόσο εμφανίζεται με ξαφνικό και επιδραστικό τρόπο μπροστά μας. Για αυτό και ένα νουάρ ανάγνωσμα, ενώ κινείται στη μυθοπλασία, οφείλει να γίνεται στην πορεία της ανάγνωσής του απολύτως πιστευτό. Με αυτόν τον τρόπο θυμίζει την άρρηκτη σχέση που (είναι αναγκαίο να) έχει η τέχνη με την ίδια τη ζωή, έτσι όπως συνδέει το συναίσθημα και τη φαντασία σε διαρκή αλληλεπίδραση και με τρόπους μαγικούς. Για αυτό νουάρ λοιπόν!
