Ο Φεράρι πλάθει τον κεντρικό του ήρωα με ένα κυνισμό και ένα αδυσώπητο αριβισμό που θυμίζει Χάμετ ή ακόμα και Τσάντλερ, καταφέρνοντας, ωστόσο, να εμβαθύνει στον ψυχισμό του, ώστε να δημιουργήσει ένα 'νουάρ' ψυχολογικό θρίλερ που χαράζεται στη μνήμη του αναγνώστη. Αξίζει να αναφέρω, επίσης, ότι το τέλος της ιστορίας αφήνει αρκετό περιθώριο για τροφή στη σκέψη - οι γνώμες για την πορεία και την κατάληξη του κεντρικού ήρωα, ίσως, να οδηγήσουν τους αναγνώστες σε διλήμματα.
Ο Φεράρι πλάθει τον κεντρικό του ήρωα με ένα κυνισμό και ένα αδυσώπητο αριβισμό που θυμίζει Χάμετ ή ακόμα και Τσάντλερ, καταφέρνοντας, ωστόσο, να εμβαθύνει στον ψυχισμό του, ώστε να δημιουργήσει ένα 'νουάρ' ψυχολογικό θρίλερ που χαράζεται στη μνήμη του αναγνώστη. Αξίζει να αναφέρω, επίσης, ότι το τέλος της ιστορίας αφήνει αρκετό περιθώριο για τροφή στη σκέψη - οι γνώμες για την πορεία και την κατάληξη του κεντρικού ήρωα, ίσως, να οδηγήσουν τους αναγνώστες σε διλήμματα.
