Ο Χορστ Κρούγκερ δεν παριστάνει ποτέ τον ήρωα. Δεν ωραιοποιεί, δεν "διορθώνει" το παρελθόν, δεν προσποιείται πως ήξερε τότε αυτά που ξέρει τώρα. Λέει απλά: «έζησα εκεί, και το άφησα να γίνει».
Ο τρόπος που αφηγείται την καθημερινή ζωή κάτω από τον ναζισμό, όχι μέσα από κραυγές φρίκης, αλλά από τον φόβο, την ντροπή και την αδράνεια των "κανονικών ανθρώπων".
Η απογυμνωμένη του ειλικρίνεια: δεν τολμά να μιλήσει ούτε με σιγουριά, ούτε με ηρωισμό. Μόνο με αναρώτηση και αυτοκριτική.
