Πρόλαβε μεταφορικά 1,00 € με Box Now
Αγγελίες με γνωστά μεταφορικά
Καλή κατάσταση
Υπογεγραμμένο, με αφιέρωση του συγγραφέα. Σελ: 548 Μεταχειρισμένο. Άγραφο. Κάποιες φθορές εξωτερικά (ράχη πάνω-κάτω, πολύ μικρό σκίσιμο στο πάνω μέρος του εξωφύλλου). Για ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ επικοινωνήστε (πολλές σελίδες). ================= Εντυπωσιακός ο βίος του λησμονημένου επιστήμονα - συγγραφέα Γιάννη Γιαννόπουλου::::::::: Κείμενο του Ιωάννη Α. Σαρσάκη (Καστροπολίτη) Το Διδυμότειχο στην ιστορική του διαχρονία, έχει να παρουσιάσει πολλά γεγονότα αλλά και πρόσωπα. Όταν βέβαια αναφέρουμε ιστορική διαχρονία, δεν θα πρέπει ο νους μας να ανατρέξει αναγκαστικά σε πολύ παλιές εποχές, καθώς στο Διδυμότειχο γεννήθηκαν και έδρασαν εντός αλλά και εκτός των τειχών, σημαίνοντα πρόσωπα που έζησαν και κατά την λεγόμενη νεότερη εποχή. Ένα από αυτά είναι και ο Γιάννης Γ. Γιαννόπουλος, ο οποίος υπήρξε ένας παρασημοφορημένος στρατιωτικός καθώς και καθηγητής της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς, αφήνοντας το στίγμα του ως ένας πρωτοπόρος, ρηξικέλευθος αλλά και πολυγραφότατος επιστήμων. Η αδελφή του Γ. Γιαννόπουλου και μεγάλη Ελληνίδα παιδαγωγός Άννα Γιαννοπούλου. Γεννήθηκε στο Διδυμότειχο στις 15 Οκτωβρίου 1898, πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Γιαννόπουλος, αρχοντικής καταγωγής από την Κωνσταντινούπολη και η μητέρα του επίσης αρχοντοπούλα, καταγόταν από το Διδυμότειχο και ανήκε στην οικογένεια Αναγνωστοπούλου. Ο Γιάννης είχε και μία αδελφή, την Άννα, η οποία υπήρξε μια μεγάλη παιδαγωγός με σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Επίσης η Άννα είχε παρουσιάσει και μια αξιόλογη εθνική δράση, παράλληλα με την εκπαιδευτική, στα παρθεναγωγεία της υπόδουλης τότε Θράκης, καθώς και ένα σημαντικότατο έργο ως διευθύνουσα της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Αρσάκεια – Τοσίτσεια Σχολεία στη Λάρισα και στην Αθήνα[1]. Ο μικρός Γιάννης έμαθε τα πρώτα γράμματα στο Διδυμότειχο, που την εποχή εκείνη βέβαια ανήκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία, και ακολούθως μετέβη με την οικογένειά του στην Κωνσταντινούπολη, όπου περάτωσε τις γυμνασιακές σπουδές του το 1916. Τρία χρόνια αργότερα, το 1919, εισήλθε κατόπιν εξετάσεων στην Σχολή Ευελπίδων, απ΄ όπου απεφοίτησε αριστούχος το 1922 με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Λόγω της εμπόλεμης κατάστασης την εποχή εκείνη, όλη η τάξη του 22 κατετάγη στο Πεζικό, ανεξαρτήτως της προσωπικής επίδοσης και της επιλογής του κάθε Εύελπι. Ως Ανθλγός Πεζικού, απεστάλη στην Μικρά Ασία όπου ανέλαβε τα καθήκοντα του διμοιρίτη και του δκτη Λόχου σε Μονάδα του 30ου Συντάγματος Πεζικού της Χ Μεραρχία του Γ΄ Σώματος Στρατού (από το 1996 το 30ο ΣΠ ανασυγκροτήθηκε σε 30η Μ/Κ Ταξιαρχία Πεζικού, υπαγόμενη στην XVI Μ/Κ ΜΠ Διδυμοτείχου και εδρεύει στο χωριό Λαγός Διδυμοτείχου). Για τις υπηρεσίες που προσέφερε στο μικρασιατικό μέτωπο τιμήθηκε με το Μετάλλιο των Εξαιρέτων Πράξεων. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή επέστρεψε στην Ελλάδα, και σύμφωνα με τους Γεώργιο Τολίδη και Παντελή Αθανασιάδη, τοποθετήθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Διδυμότειχο. Την εποχή εκείνη υπήρχαν μεγάλα διασυνοριακά προβλήματα, ιδιαίτερα με άτακτες οπλισμένες ομάδες ληστών από την Βουλγαρία. Στα καθήκοντα του Γιαννόπουλου ήταν η συλλογή πληροφοριών που αφορούσαν τις κινήσεις των Βουλγάρων. Στο πλαίσιο αυτό (όπως μας πληροφορεί ο κος Παντελής Αθανασιάδης), ήρθε σε επαφή με έναν επικίνδυνο Βούλγαρο λήσταρχο τον Στάικοφ (από πατέρα Βούλγαρο και μάνα Ελληνίδα). Ο Στάικοφ είχε επαφές και με άλλους Έλληνες αξιωματικούς, οι οποίοι όπως και ο Γιαννόπουλος αποσπούσαν πολύτιμες πληροφορίες. Από το κείμενο του κου Παντελή Αθανασιάδη «Ας ¨ζήσουμε¨ στο Διδυμότειχο του 1925», αντλούμε και τις παρακάτω πληροφορίες που αφορούν την ζωή του Γιάννη Γιαννόπουλου κατά την παραμονή του στο Διδυμότειχο. Ο Γιαννόπουλος, είχε μια έντονη παρουσία στην πολιτιστική και θρησκευτική κίνηση της πόλης. Κατά τις μεγάλες εορτές όπως Θεοφάνια, 25η Μαρτίου κλπ, αναλάμβανε τα καθήκοντα του επικεφαλής αξιωματικού, για το τιμητικό άγημα μπροστά στον Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Αθανασίου. Στον χορό που διοργάνωσε ο Σύλλογος Ισραηλίτιδων Κυριών, συγκαταλέχθηκε μεταξύ των διακριθέντων χορευτών. Επίσης συμμετείχε στην χοροεσπερίδα του νεοϊδρυθέντος Συλλόγου της πόλης «Πρόοδος», όπου στον υπόψη Σύλλογο είχε προσκληθεί και πραγματοποίησε μια επιμορφωτική διάλεξη με θέμα την δημοτική γλώσσα. Λάτρης των γραμμάτων έδωσε και το παρόν στις σχολικές γιορτές που αφορούσαν τη λήξη των μαθημάτων του σχολικού έτους. ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ στις 27-8-1925 Το 1925 προήχθη στο βαθμό του Υπολοχαγού και μετατάχθηκε στο όπλο της αρχικής του επιλογής που ήταν το Μηχανικό, με βασική ειδικότητα τις τηλεπικοινωνίες (την εποχή εκείνη δεν υπήρχε το όπλο των Διαβιβάσεων, οι ειδικότητες των τηλεπικοινωνιών ανήκαν στο Μηχανικό). Υπηρέτησε αρχικά ως Διμοιρίτης στο Σύνταγμα τηλεφωνητών και στη συνέχεια ανέλαβε τα καθήκοντα της διοίκησης του Λόχου Ασυρματιστών, παράλληλα φοίτησε με μεγάλη επιτυχία και στο κέντρο Ασυρμάτου του Στρατού. Η εξειδίκευση και η άριστη κατάρτισή του στους τομείς των επικοινωνιών τον κατέστησαν επί σειρά ετών, καθηγητή στις παρακάτω Στρατιωτικές Σχολές : Κέντρο Συνδέσμου και Διαβιβάσεων, Σχολή Εφαρμογής Μηχανικού, Σχολή Εφέδρων Αξκων Μηχανικού, Κέντρο Αντιαεροπορικής Βολής και Κέντρο Αρμάτων Μάχης. Κατά το έτος 1930 απεστάλη στην Στοκχόλμη ως μέλος διμελούς επιτροπής για την παραλαβή ασυρμάτων. Μετά την παρέλευση δύο ετών το 1932 επέστρεψε στην Ελλάδα αφού είχε περατωθεί η διαδικασία παραλαβής. Επιστρέφοντας στην πατρίδα συνέχισε την υπηρεσία του ως Υπολοχαγός στην ειδικότητα του Ραδιοηλεκτρολόγου Αξιωματικού, όπου το 1934 προήχθη σε Λοχαγό. Το 1935 τάχθηκε με το μέρος των Βενιζελικών αξκών, στο αποτυχημένο κίνημα εναντίον της τότε κυβέρνησης του Παναγή Τσαλδάρη, με αποτέλεσμα να αποταχθεί από τις τάξεις του στρατού. Οι επιστημονικές του γνώσεις επάνω στα θέματα της ραδιοηλεκτρολογίας τον βοήθησαν ώστε το 1936 να προσληφθεί ως μηχανικός ασυρμάτων στην αντιπροσωπεία της Γερμανικής εταιρείας Telefunken του Αλέξανδρου Ζαχαρίου στην Αθήνα, στην οποία τα επόμενα χρόνια υπήρξε διάδοχη κατάσταση και μετονομάστηκε σε siemens ελληνική. Το 1937, αν και απότακτος του Βενιζελικού κινήματος του 1935, προσκλήθηκε από την Βασιλική Ελληνική Αεροπορία και την εταιρεία Telefunken στο Βερολίνο, για να βοηθήσει στην παραλαβή υλικού ασυρμάτων. Στη Γερμανία διέμεινε για 14 μήνες, και όταν περατώθηκε η παραλαβή των υλικών, επέστρεψε στην Αθήνα και στην εταιρεία siemens ελληνική. Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940, ο Γιάννης Γιαννόπουλος επανέρχεται στις τάξεις του στρατού ως «έφεδρος εκ μονίμων» Λοχαγός του Μηχανικού, αναλαμβάνοντας την διοίκηση Διαβιβάσεων της XV Μεραρχίας. Για την πολεμική του δράση τιμήθηκε και πάλι, αυτή τη φορά με το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας». Μετά το τέλος του Ελληνοϊταλικού πολέμου και την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, ο Γιαννόπουλος επανήλθε για εργασία στην εταιρεία siemens ελληνική. Απ’ την υπόψη εταιρεία παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 1941, καθόσον του προτάθηκε και ανέλαβε τα καθήκοντα του αρχιμηχανικού της τότε ιδρυθείσης Ανωνύμου Ελληνικής Ραδιοφωνικής Εταιρείας (ΑΕΡΕ) Αθηνών. Τις ημέρες όπου οι Γερμανοί κατακτητές έφευγαν από την Ελλάδα, προσπάθησαν να καταστρέψουν τις εγκαταστάσεις της ΑΕΡΕ, αλλά και να την χρησιμοποιήσουν για να εκπέμψουν την προπαγάνδα τους μέχρι την τελευταία στιγμή. Όπως πληροφορούμαστε από το βιβλίο Ελληνική Ραδιοφωνία που εξέδωσε ο οργανισμός ΡΑΔΙΟ – ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ ο Γιάννης Γιαννόπουλος και οι συνεργάτες του κατόρθωσαν να αποτρέψουν (εν μέρει) τα σχέδιά τους, συγκεκριμένα : «Την 11ην Οκτωβρίου 1944 εγκατεστάθη ¨συνεργείον καταστροφής¨ εις τον Σταθμόν υπό τον Γερμανόν Λοχαγόν Διαβιβάσεων Schmidt, το οποίον και αντικατέστησε τους ευζώνους. Εις τας 11:45 π.μ. της 12ης Οκτωβρίου και ενώ αι Αθήναι, παρ’ όλην την παρουσίαν των Γερμανών, είχον ήδη σημαιοστολισθεί, διεκόπη η εκπομπή λόγω μικροβλάβης εις ανεμιστήρα βοηθητικού κινητήρος. Με το πρόσχημα της επισκευής της βλάβης κατόρθωσαν οι επί κεφαλής του Σταθμού Ι. Γιαννόπουλος, Διον. Μπαταΐμης και Β. Ασλανίδης να μη λειτουργήσει ο Σταθμός και να μη μεταδοθούν τα Γερμανικά προγράμματα της 12 μεσ. και 3 μ.μ., παρ’ όλην την πίεσιν την οποίαν εξήσκησεν ο Γερμανός Διευθυντής του προγράμματος Wolf». Στη θέση του αρχιμηχανικού της ΑΕΡΕ έμεινε μέχρι τις αρχές του 1945, διότι για ακόμη μία φορά προσκλήθηκε στις τάξεις του Ελληνικού Στρατού με το βαθμό του Ταγματάρχη των Διαβιβάσεων. Με το που έληξε η πολεμική περίοδος κατά τα τέλη του 1945 αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη. Κατά το μικρό αυτό διάστημα της στρατιωτικής του υπηρεσίας διετέλεσε διοικητής της Σχολή Διαβιβάσεων. Επόμενη κίνηση του, μετά και τη νέα του αποστρατεία, ήταν να ιδρύσει σε συνεργασία με την εταιρεία «Ράδιο Καραγιάννη» το Κέντρο Ηλεκτρονικών Σπουδών, το οποίο κατήρτιζε ραδιοτεχνίτες. Ο Γιάννης Γιαννόπουλος υπήρξε στυλοβάτης αυτής της προσπάθειας με τη συγγραφή βιβλίων και την παρουσίαση διαλέξεων, ιδιαιτέρως στην αίθουσα του Συλλόγου ¨Παρνασσός¨, αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Ο κος Παναγιώτης Καλογιάννης (που βοήθησε την έρευνά μας με το αρχειακό υλικό που μας απέστειλε), είχε παραβρεθεί ως μαθητής του Γυμνασίου στις αρχές της δεκαετίας του 1950, σε διάλεξη του Γιάννη Γιαννόπουλου στην Κομοτηνή, με θέμα ¨Ατομική Ενέργεια”, στο κινηματοθέατρο ΑΤΤΙΚΟΝ. Εν μέσω του εμφυλίου πολέμου το 1948 επιστρατεύθηκε εκ νέου και υπηρέτησε μέχρι το 1950 στην Σχολή Αξιωματικών Διαβιβάσεων (ΣΑΔ) του Κέντρου Εκπαιδεύσεως Διαβιβάσεων (ΚΕΔ), όπου παρέδωσε μαθήματα ραδιοηλεκτρολογίας. Μετά την αποστρατεία του προσλήφθηκε αμέσως στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας ως τεχνικός διευθυντής. Στη θέση αυτή ο Γιάννης Γιαννόπουλος διέμεινε μέχρι το 1958, καθώς στις 3 Ιουνίου του ιδίου έτους υπέβαλε το βιογραφικό του σημείωμα στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς (νυν Πανεπιστήμιο Πειραιώς), όπου προσλήφθηκε ως Ειδικός Καθηγητής Ραδιοηλεκτρολογίας. Η σχολή αυτή υπήρξε και ο τελευταίος επαγγελματικός σταθμός για τον αείμνηστο Διδυμοτειχίτη Γιάννη Γιαννόπουλο, ο οποίος λόγω της μεγάλης του αγάπης για την επιστήμη του, επέλεξε την θέση αυτή ώστε να μπορέσει να διδάξει και να καταρτίσει νέους επιστήμονες στον κλάδο της ραδιοηλεκτρολογίας και των τηλεπικοινωνιών. Θα πρέπει επίσης να τονίσουμε, ότι ο Γιάννης Γιαννόπουλος υπήρξε ένας πολυγραφότατος επιστήμονας και θεωρητικός καθώς άφησε ένα πλούσιο συγγραφικό έργο (μέρος του παραθέτουμε παρακάτω), μέσω του οποίου καταφαίνεται η επιστημοσύνη του, η πρωτοποριακή σκέψη του και το ευρύτατο πνεύμα του. Έργα του Γιάννη Γιαννόπουλου (βιβλία – άρθρα) : Στοιχεία Ραδιογωνιομετρίας. Στρατιωτική Επιθεώρηση 1928. Στοιχεία Ραδιοτηλεγραφίας, Ραδιοτηλεφωνίας και Ραδιογωνιομετρίας 1929. Ο ασύρματος για τους φαντάρους μας 1930. Κύματα και Ραδιόφωνο Έκδοση Γκοβόστη 1939. Τηλεόραση, το όνειρο που πραγματοποιήθηκε Ραδιοτεχνικές εκδόσεις Ράδιο Καραγιάννη ΑΕ 1946. Καθοδικός σωλήνας και Ταλαντοσκόπιον Ραδιοτεχνικές εκδόσεις Ράδιο Καραγιάννη ΑΕ 1946. Ηλεκτρολογία Ραδιοτεχνικές τρίτομο εκδόσεις Ράδιο Καραγιάννη ΑΕ 1945 (Το βιβλίο αυτό για πολλά χρόνια θεωρούνταν κλασικό στο είδος του και χρησιμοποιήθηκε ως διδακτικό βιβλίο σε μεσαίες και ανώτερες σχολές). Η δημοτική στον επιστημονικό λόγο 1950. Ηλεκτροτεχνία. Οι κεραίες στην τηλεόραση θεωρία και πράξη 1966. Οι ημιαγωγοί : δίοδες και τρανζίστορες 1968. Τηλεόραση : Δέκτης, βλάβες, έγχρωμη τηλεόραση 1970. Το δυαδικό και άλλα αριθμητικά συστήματα : Η αριθμητική των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών 1971. Ο ηλεκτρονικός ψηφιακός υπολογιστής για όλους 1973. Αλβέρτος Αϊνστάιν – Ο γίγαντας της επιστήμης 1979 ΠΗΓΗ::::::::::: https://kastropolites.com/%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%83-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CF%83-%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%BF-2/ --- Οι σελίδες μπορεί να έχουν περιορισμένες σημειώσεις και highlight.
Βασίλης
2606
Πληρωμή με Εθνική Τράπεζα, Alpha Bank και IRIS
Παράδοση με Box Now + metabook, Γενική Ταχυδρομική, Χέρι με χέρι και ΕΛΤΑ
Αθήνα, Αττική
Αποδοχή παραγγελίας συνήθως σε 2 ώρες
Δωρεάν μεταφορικά από 15 € με Box Now + metabook
10,00 €
Το έχεις διαβάσει;