Εξομολόγηση στον αναγνώστη

Εξομολόγηση στον αναγνώστη
Τιμή από
2,77 €
7,00 €
Εξοικονομείς 60% 🔥🔥
Τελευταίο κομμάτι
Κατάσταση: Σαν καινούριο
Περιγραφή

1912-2012 - 100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου.

Οι εκδόσεις "Ποταμός" παρουσιάζουν, σε μια σειρά μικρών βιβλίων με το γενικό τίτλο "Γράμματα", εξομολογητικά κείμενα του ποιητή γραμμένα υπό μορφή επιστολών και προσωπικών σημειώσεων.

"Στην ποίηση αυτή, λοιπόν, από σιγά σιγά, και χωρίς να το καταλάβω, έδωσα την ψυχή μου. Και χωρίς να είμαι βέβαιος ότι είμαι ποιητής, ξέρω τώρα πως δεν είμαι τίποτε άλλο".

(Νικηφόρος Βρεττάκος, "Εξομολόγηση στον αναγνώστη")

Περισσότερα »
Λεπτομέρειες
Με γνωστά μεταφορικά
2,77 € Σαν καινούριο
Σε αριστη κατασταση.Χαρτοδετη εκδοση σε μικρο σχημα,περ.40 σελιδες.Το "ΚΕΙΜΕΝΟ" του Νικηφόρου Βρεττάκου "Εξομολόγηση στον αναγνώστη", γραμμένο το 1... Περισσότερα
Δωρεάν έξοδα αποστολής για αγορές από 30€.
Γνωρίζεις τα μεταφορικά πριν παραγγείλεις.
Πληρωμή με Τράπεζα Πειραιώς και Εθνική Τράπεζα.
Παράδοση με ΕΛΤΑ, ΕΛΤΑ Αντικαταβολή και Χέρι με χέρι.
Ν. Ιωνια Βολου, Θεσσαλία
Όροι παράδοσης

Αξιολογήσεις του βιβλίου

1
18 Μαρτίου 2019
«Το "ΚΕΙΜΕΝΟ" του Νικηφόρου Βρεττάκου "Εξομολόγηση στον αναγνώστη", γραμμένο το 1964 ως προλογικό σημείωμα σε μια Εκλογή ποιημάτων του (εκδόσεις Θεμέλιο) και αναδημοσιευμένο το 2008 σε μια ακόμη Εκλογή (εκδόσεις Ποταμός), δεν είναι γράμμα. Έτσι, δίκαια θ' αναρωτηθεί κανείς γιατί εντάχθηκε εδώ, σ' αυτή την ενότητα με διαφόρων ειδών Γράμματα του ποιητή που εκδόθηκαν με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.

Η απάντηση είναι απλή. Παρ' όλο που αυτό το κείμενο δεν είναι γράμμα, είναι, κατά τη γνώμη μου, η πιο ανοιχτή επιστολή που έχει γράψει. Απευθύνεται σε όλους, με απέραντη ειλικρίνεια. Είναι μια επιστολή τίμια σαν το πρόσωπό του. Στην περίπτωση του Νικηφόρου Βρεττάκου, δε χάσαμε, όπως λέει στο ποίημα του "Ευρίωνος τάφος" ο Καβάφης, "το πιο τίμιο - την μορφή του". Μέσ' απ' αυτό το κείμενο, ο ποιητής είν' εδώ, μ' εκείνο το πρόσωπο που είναι σαν τα λιθάρια, σαν τους κορμούς των δέντρων και τα πουρνάρια, και μιλάει χαμηλόφωνα σε όλους και σ' έναν-έναν χωριστά τους αναγνώστες του.

Ξεκινάει μιλώντας για τους πρώτους του στίχους, γραμμένους με μολύβι σ' ένα παράθυρο του πατρικού του, και για μια χρονολογία χαραγμένη με σουγιά, που έμειν' εκεί να σηματοδοτεί για πάντα μια "αρχή", την αφετηρία για ένα μακρύ και δημιουργικό ταξίδι. Λέει για τον καιρό που "ήθελε να μιλήσει, να ειπεί κάτι πράματα, αλλά που δεν μπορούσε ή δεν ήξερε να εκφραστεί", και φτάνει ως τη στιγμή που ομολογεί ότι "χωρίς να είμαι βέβαιος ότι είμαι ποιητής, ξέρω τώρα πως δεν είμαι τίποτε άλλο". [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)»
Γράψε την αξιολόγησή σου και βοήθησε τους άλλους αναγνώστες.